Συχνά πιάνουμε τον εαυτό μας να αναρωτιέται: «Γιατί καταλήγω πάντα με τον ίδιο τύπο ανθρώπου;» ή «Γιατί όλες οι σχέσεις μου τελειώνουν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο;».
Το να επαναλαμβάνουμε τα ίδια δυσλειτουργικά μοτίβα στις συντροφικές μας σχέσεις είναι ένα από τα πιο κοινά και ταυτόχρονα απογοητευτικά φαινόμενα της ανθρώπινης ψυχολογίας. Παρά την ακράδαντη επιθυμία μας για ευτυχία, μοιάζει σαν μια αόρατη δύναμη να μας σπρώχνει ξανά και ξανά στα ίδια λάθη.
Γιατί όμως συμβαίνει αυτό και, το κυριότερο, πώς μπορούμε να σπάσουμε αυτόν τον φαύλο κύκλο;

Γιατί συμβαίνει αυτό;

• Η Θεωρία του Δεσμού, Οι πρώτες εμπειρίες με τους γονείς μας δημιουργούν το «προσχέδιο» για το πώς μεταφράζουμε την αγάπη. Αν μεγαλώσαμε με συναισθηματική αστάθεια, ως ενήλικες αναζητούμε συντρόφους που αναπαράγουν αυτή την οικεία δυναμική.
• Η οικειότητα του γνώριμου: Ο εγκέφαλός μας ελκύεται από αυτό που ήδη ξέρει, ακόμη κι αν είναι τοξικό. Ένας υγιής και διαθέσιμος σύντροφος μπορεί αρχικά να μας φανεί «βαρετός», απλώς επειδή δεν μας προκαλεί το γνώριμο άγχος του παρελθόντος.
• Η ανάγκη για επανόρθωση: Επιλέγουμε ασυνείδητα ανθρώπους που μας πληγώνουν με τον ίδιο τρόπο που μας πλήγωσαν στην παιδική μας ηλικία, ελπίζοντας ότι αυτή τη φορά θα καταφέρουμε να αλλάξουμε το τέλος και να θεραπεύσουμε το παλιό τραύμα.

Πώς να σπάσετε τον κύκλο

Χαρτογραφήστε το παρελθόν

Καταγράψτε τις προηγούμενες σχέσεις σας. Ποια ήταν τα κοινά χαρακτηριστικά των συντρόφων σας; Ποιες κόκκινες σημαίες (red flags) αγνοήσατε; Η οπτικοποίηση βοηθά στην αναγνώριση του μοτίβου.

Το να σπάσεις ένα μοτίβο σχέσεων είναι δύσκολο και στην αρχή φαντάζει αφύσικο. Η αλλαγή ξεκινά πάντα από τη σχέση με τον εαυτό μας. Όταν αρχίσουμε να προσφέρουμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας τον σεβασμό και την ασφάλεια που χρειαζόμαστε, θα σταματήσουμε να αποδεχόμαστε οτιδήποτε λιγότερο από τους γύρω μας.